Sanırım hiçbir filme bu kadar karışık yorumlar dinleyerek gitmemişti. Yorumları özetlemek istiyorum.

• Harika, mükemmel, holywood ayarında.
• Şanlı Türk tarihimizi şahlandıran enfes bir film
• acemice, kötü
• ben bu kadar sıkıcı ve kötü bir film görmedim.
• şu sahne şuradan bu sahne buradan..
• vs vs

Genel olarak bizimkiler de güzel savaş filmi çevirebilir dedirten bir film, ancak muadillerindeki (Cennetin Krallığı vs) heyecanı, hüznü göremedim. Bazı sahnelerdeki tavırlar çok yavan ve yapmacık gibi geldi. Görsel efektler falan tamam da hikayedeki kopukluklar ve “anaa bu bu demekmiş”ler açıkçası kötüydü.

Öte yandan şu sahne şuradan buradan arak diyenlere de seslenmek istiyorum: o devirde ok vardı, yürüyen kuleler vardı, ne yapsın adamlar lazer silahıyla mı saldırı sahnesi yapsalardı…

Neyse dediğim güzel, güzel, güzel bir çaba. Efektler tamam, şimdi biraz da konu örgüsüne, duygulara çalışmak

• hadi (siz tam yaparken)
• bitti mi? (bitermeyi hedefleyip belirttiğiniz zamana daha 3 gün varken mesela?)
• ne durumdayız?
• hangi aşamadasın
• beraber çalışalım (sebep?)
• şuna sor buna sor (yapamıyorsam sorarım elbet!)
• tatmin olmadım. (3-5 günlük aralıksız çalışmanın üzerine mesela)
• yanlış yoldasın (Allah saptırmasın )
• yarın evden çalış (yarın tatil günü ama!)
• bu yönün zayıf vs vs

Bir yönetici çalışanlarını yüreklendirmeli, soğutmamalı, motive etmeli, lanet ettirmemelidir. Yoğun ve özveri gerektiren bir çalışma sonrası işleri kötü gitse bile, “hadi sen biraz dinlen, sonra konuşuruz” diyip konuyu kapatmalıdır. Unutulmaması gereken şu ki yöneticinin başarısı, çalışanının motivasyonuyla doğrudan ilintilidir.

Aslında sorunun özü yöneticilerin bu tavrı yanında çalışanların şirketleri kendi firmaları gibi görmeleridir. Bu da şuursuz bir özveri ve buraları ben kurtarıcam mücadelesine neden olmaktır. ee hiçbir iyilik cezasız kalmaz kuralı uyarınca hemen özverileriniz birer görev haline gelir ki bu şu demektir: 5 günde yapılacak işi uykusuz kalıp, sosyal hayattan elinizi eteğinizi çekip hatta sevdiklerinize vakit ayırmayıp 3 günde bitirseniz artık o işi 3 günde bitirmeniz gerekir.

Boşverin bu kadar yıpratmayın kendinizi, kişiler de vazgeçilmez değildir, kurumlar da!

İşte bu noktada her sorumluluk sahibi çalışan yönetici olamaz, yetenekler, işe olan hakimiyet gibi etkenlerin yanı sıra yetkiler meselesi çalışanları sadece idarecilik konumuna itmektedir. Bazen de kişi risk almamak, alınan / alınacak kararın sorumluluğun kurtulmak için idareci kimliğini tercih etmektedir.

Zaten bir kurumda / şirkette bir ya da en fazla birkaç yönetici olmalıdır. Herkes yönetici olursa çok başlılık başlar. İdeal bir sistemde az sayıda yönetici, yeniliğe açık birçok idareci bulunmalıdır. Yeniliğe açık ifadesini özelllikle kullandım zira bazen idareciler mevcut durumu korumak adına yöneticilerin işini zorlaştırmakta hatta yönetici vasfı olan çalışanlarının önünü rahatlıkla tıkayabilmektedirler.

Özet olarak toparlamak gerekirse üstlerinizi ya da astlarınızı değerlendirken, sorumlu olduğunuz ya da parçası olduğunuz organizasyonlardaki yapıları / kişileri anlamaya çalışırken bu kriterleri göz önünde bulundurmak yararlı olabilir.

Anladığım kadarıyla akıllı telefonlarda WP7 ile devam edip, S40la daha az işlevli ya da ucuz telefon satarak rekabet hedefliyorlar. Ancak iOS’un aksine daha ucuz telefonları da markajına alan Android karşısında nasıl tutunacak merak ediyorum.

Bu noktada bulunacağım kehanet şudur: Nokia, akıllı telefon piyasasındaki baskılara dayanamayacak Symbian’dan sonra S40′ı terk edip batarak ya da batmaktan kurtulmak için Microsoft’un bünyesine katılacak. Böylece Microsoft donanım piyasasından sonra telefon ve tablet piyasasına da girmiş olacak. Blackberry’nin de gerilemesi / çekilmesi belki iflasıyla mobil piyasa Google / Microsoft / Apple üçgenine sıkışacak.

Böylece yazılım firmaları / donanım firmaları -mobil dünya için en azından- ayrımı/rekabeti kalkacak, tekelleşmeler derinleşecek. Zaten Google Motorola’yı alıp telefon üretmeye başlayarak yarışta at başına oynuyor, Apple’ı söylemiyorum zaten işi o.

Eğer Koca Reyis Steve’den sonra Apple’de bir değişiklik olmazsa iPhone belli bir kesime (daha üst segmente) hitap etmeye devam ederken Android en dandik dokunmatik ekranlı makinalardan milyarlık süper telefonlara kadar zengin bir yelpazeyi kapsamaya başlayacak. Bunun en bariz örneğini şimdiden şehirlerarası otobüslerde görmeye başladık bile. Windows Phone 7 / 8 / 9 vs ise Microsoft’a ilah gibi tapan fanatiklerin dertlerine derman olmaya devam edecek.

Neyse bekleyip görecez, ama Nokia’yı severdim, Flash’tan sonra onu da kaybetmemiz üzücü. Er kişi niyetine

http://www.unagara.com/

Neyse konumuz bu değildi. Daha doğrusu örneğimiz bu değildi, laf açılmışken söyleyeyim dedim. Kullanılmış ve satılan eşyalar için ikinci el eşya deniyor. Beni anneannem büyüttü, eski kadındı, yeni laflardan hoşlanmaz, anası atası ne öğretti, ne bildiyse ondan şaşmazdı. Bu yüzden bu tarz satılan kullanılmış eşyaya ikinci el dediğini hiç duymadım. Ya elden düşme derdi ya da müstamel. Tamam müstamel eski Türkçe bir kelime, arapça ya da farsça kökenli. Ama elden düşme tam oturuyor. Tabii biraz itici elden düşme demek, belki de o yüzden İngilizce’den hooop “second hand” lafını çevirip uyarlamışlar. Neeyse öyle bir bahsedeyim dedim

Fazla söze gerek yok, güldük eğlendik, artık Canan’dan aksiyon bekliyoruz

Suç aleti de şuydu: http://www.nioya.com/mutlu-yillar.html

Neyse bu sene bir değişiklik yapmak istedim. Bu dileğimi şirketimizin sevgili tasarımcıları Deniz ve Pınar’a açtım. Bu yılki görselde sevgili şirketimin logosunun da mutlaka olmasını istedim. Sağolsun onlar da bana şahane bu görseli hazırladılar, tabii benim Android merakımı da unutmadan. Elinize sağlık

 
Yeni yıldan ne bekliyorsanız onu alın inşallah. Bundan güzel dilek de bulamadım zaten

Belleklerimin kötü yola düşmesinden endişeliyim
Görenlerin, duyanların, akibetini bilenlerin insaniyet namına haber vermeleri rica ederim.
Not: iki belleğimin ismi de Hafız-Ufak idi.

Haberin kaynağı burası: http://shiftdelete.net/avea-ile-ericssondan-stratejik-ortaklik-33334.html

Şimdi düşünüyorum yıllardır yapılmak istenen yani dünya devleri için cazibe merkezi olması, silikon vadisi hayalleri yavaş yavaş gerçek oluyor gibi. Test merkezi falan ama olsun, ufak ufak başlasın.

Bu noktada emeği geçen gelmiş geçmiş tüm yöneticileri kutlamak gerekiyor.

Öte yandan şu an böyle bir çalışma var mı bilemiyorum, ancak inkübator dedikleri ve “alın gençler bu odayı, takılın” şeklindeki öğrenci destek programının artık değişmesi gerekiyor. Ar-ge konusunda hevesli ve sağlam fikir sahibi yeni mezun gençlere bundan fazlası gerekiyor. Teknopark, sadece vergi indirimi sağlayan bi dağ bayırdan kurtulup cazibe bölgesi olması ve yeni fikirlerin, yeni facebookların çıkması için bu şart.

Gençler, muhasebe, avukat, vergi dairesi, muhtasar, satış & pazarlama gibi hiç bilmedikleri ve açıkçası rahatlıkla kandıralabilecekleri ya da yanılabilecekleri konularda teknopark tarafında profesyonelce desteklenmelidir.

Ayrıca mali açıdan da desteklenmeliler. Vergi avantajı sadece ve sadece zaten para kazanan sistemler için bir avantajdır. Ar-ge ise başta para kazanılmadan yatırım gerektirir ve sanırım tarım toplumu olduğumuz için bize biraz ters geliyor. Bugün ektik yaza hasat bekliyoruz ama ar-ge, sabır isteyen bir konu.

Burada teknopark yönetimi, bakanlık destekleri yanında bölgede (teknoloji geliştirme bölgesi) etkin şirketlerin de hem mali hem de deneyim desteğini esirgememeleri gerekiyor. O zaman hakikaten teknopark bi işe yaramaya başlar.

Sonuç olarak “vay efendim, bizden neden facebook, google çıkmıyor” ya da “gavur yapıyor arkadaş” serzenişlerini yapanlar -tabii sözüm yetkili ve etkili kimselere- şapkalarını önlerine alıp bir düşünmelidirler.

Teknoparkta şirket kurmuş ve dükkanı kapatmış biri olarak başımıza gelenleri, yaşadığımız sıkıntıları, ihtiyaç duyduklarımızı bir başka yazımda uzun uzun anlatırım.