Yine Walt Disney yine Pixar yine muhteşem bir film. İlk filmdekinden daha başarılı animasyonlarla oyuncakların hem oyuncak oldukları hem de büründükleri karakterin yüz ve mimikleri çok başarılı olarak verilmiş.
Hikayeye gelince sahipleri Andy’nin artık büyüyüp adam olmasının ardından oyuncakların yaşadığı dışlanmışlık hisssiyatı karşısında başlarını belaya sokmaları olarak özetlenebilir.
Filmde en çok dikkatimi çeken ve güldüğüm konu oyuncaklar arasındaki devrecilikti. Şimdi askere gitmeyenler bilmezler, devrecilik nedir? Devrecilik önce gelenin(üst devre) sonra geleni (alt devre) ölesiye ezmesi, en pis ve zor işleri alt devrelerine yaptırması olarak tanımlanabilir. Askerde olmam nedeniyle bu örnek bence tam oturdu. Oyuncaklarımız düşdükleri anaokuldaki üst devre oyuncakların baskısı ve zulmünden kaçmaya çalışırken bir yandan da Andy’ye kavuşmaya çalışıyor. En sonunda da Andy onları başka bir çocuğa emanet ediyor.
Bakalım bu filmin sonuyla dördüncü filmi görme umutlarımız arttı.
) Velhasıl kelam Eli türlü piskopatları atlatıp ölümlerden dönüp kuzeye vardığında anlıyoruz ki kitap İncil’dir ve dünyayı ancak İncil kurtarabilecektir. Filmin sonunda Eli ölür, dünyanın kurtulup kurtulmadığı meçhuldür. İzlenerek vakit öldürülmemesi gereken daha da önemlisi gelişme çağındaki gençlere izletilmemesi gereken tehlikeli bir filmdir. Genç beyinlerin zaten holivud filmlerin etkisi altında yeterince kalıp Amerika’yı yenilmez güç olarak gördüğü bu dönemde bi de üzerine “tek kurtuluş İncil’dedir, vay efendim dünya boka sarınca İncil’e sarılak kurtulak” tarzı bir algı yaratmak zarardır, ziyandır.
Onların da şafağımı kolay takip edebilmesi için napsam ne etsem derken ufak bir wordpress eklentisi yapmaya karar verdim. Kurulum, ayar vs gerektirmeyen eklentimin demosunu sağda görebilirsiniz.
Büyük umutlar gidilip hayal kırıklığıyla ayrıldığım bir film daha.